یکی از مهمترین را هها برای شناخت صحیح سیرفرهنگ وتمدن ایران ف خصوصاَ قلمرو تاریخی زیان وادبیات فارسی ، تلاش درکشف علل بقای آن و پاسداشت ورشد فرهنگ وتمدن ایران زمین میباشد. موضوعی که به دانستن ان نیاز فراوانی داریم و تاکنون از ان غافل مانده ایم . دراین رساله تحت عنوان شرح لغات و ترکیبات دیوان مجیرالدین بیلقانی ضمن بازشناسی زندگانی واثار مجیرالدین وتاثیروتاثر وی برشعرای بعداز خود، سبک شاعری او نیز مرد بررسی وتحلیل قرار میگیرد و به همه اصطلاحات علمیو نکاتی از زیباشناسی درحوزه علم بیان و بدیع وهمچنین همه مثل ها وحکمت های که دراشعا مجیرالدین به کار رفته اشاره میشود. درایان کلیه وازگان وترکیبات به کار رفته دردیوان اشعار مجیرالدین به ترتیب الفبایی همراه با توضیحات لازم وشواهد مربوط اورده شده است که گنجینه ارزنده ای را دراختیار محققان ودانش پزوهان ، نویسندگان ف سخنوران وشعرا قرار میدهد. این رساله درواقع جایگاه بلند ورفیع مجیرالدین را درعرصه شعر وشاعری مشخص مینماید و اگر چه به اعتقاد برخی ممکن است والاتراز شعرایی چون خاقانی به شمار نیاید اماباید اذعان کرد که نه تنهاارزش ومنزلت وی کمترازشاعر هم عصر خود چون خاقانی نیست، بلکه به قول امیر خسرو دهلوی برتر میباشد، دراینراستا یک نکته قابل ذکراست که لازم است در دانشگاه ها و مراکز تعلیم زبان وادبیات فارسی توجه وافر وشایانی به این گونه شعرا شود