در این پایان نامه سعی شده است زبان و اندیشه ی دو شاعر معاصر مهدی اخوان ثالث و سهراب سپهری مورد بررسی قرار گیرد . اخوان آموخته های شعر کهن به ویژه شعر سبک خراسانی را با قالب های نیمایی در هم آمیخت و سپس به سرایش شعر نو پرداخت . توفیق اخوان تا به حدی است که شفیعی کدکنی او را حافظ زمان می داند . سهراب سپهری از نو سرایان معاصر ایران است. او عرفان ایرانی را با عرفان بودایی در هم می آمیزد و در قالب شعر نیمایی سخن سرایی می کند . صداقت و مهربانی او به حدی است که مخالفان ایده سهراب زیبایی شعر او را ارج می نهد و او را می ستانید. سهراب مسلمانی حقیقت گرا و اخوان حقیقت گرایی راستین است . اخوان با سبک خراسانی شعر نو را می سراید و سهراب ساده و سهل سخن سرایی می کند مقایسه ی این دو شاعر به علت تفکرات متضاد از ویژگی خاصی برخوردار هستند