اوامرش را امتثال و از نواهی بپرهیزد. لذا انسان نیازمند شناختی صحیح و همه جانبه از خالق خویش است تا آنگونه که شایسته است این مسئولیت را به انجام رساند. خداوند را نامهای نیکویی است که بدانها شناخته و خوانده می شود. با تحلیل و بررسی در می یابیم که این نامها به لحاظ ریشه لغوی به دو دسته اسم و صفت تقسیم می شوند. این رساله به دنبال آن است تا با بهره گیری از آراء مختلف در این زمینه ،قاعده ای مشخص برای شناخت نامهای نیکویی خداوند به دست دهد و نیز با توجه به نزول تدریجی آیات قرآن با کنکاش در آیات مکی و مدنی و مدنظر قرار دادن فضای کلی حاکم بر این آیات و اوضاع و احوال زمان نزول هرکدام،مقایسه ای کلی میان نامهای وارده در هر دسته ارائه دهد تا از این رهگذر به تحلیلی دقیق و جامع از علل و حکمت های ورود هر کدام از این نامها در هر موضوع دست یابد. در فصل آخر که طولانی ترین و اساسی ترین بخش پایان نامه است هم نگارنده سعی نموده تا با استمداد از تجربه گذشتگان و قواعد زبان عرب به ریشه یابی و کاوش در پاره ای از این نامها بپردازد تا با بینشی امروزین و نتایجی کاربردی و موثر در زندگی مومنانه انسان عصر حاضر دست یابد