پایان نامه ی حاضر شخصیت پردازی در آثار غلامحسین ساعدی را مورد نقد و بررسی قرار می دهد و شامل سه فصل است. فصل اول نگاهی کلی به تحقیق،هدف،روش و پیشینه ی تحقیق می باشد.در فصل دوم علاوه بر شرح حال و سال شمار زندگی نویسنده،به عناصر داستانی،شخصیت و انواع آن و شیوه های شخصیت پردازی نظری انداخته شده و در ادامه بر روی همه آثار ساعدی ، این جنبه ها به خصوص شخصیت پردازی در نظر گرفته می شود. زنان و شخصیت های روستایی و شهری به طور جداگانه مورد بررسی قرار می گیرند.و در پایان،توجه نگارنده به دو داستان ((گدا)) و ((گاو)) معطوف گردیده است. در فصل نتیجه گیری ، ویژگی های خاص شخصیت های این داستان ها و نتیجه ی شیوه های اعمال شده ی ساعدی در شخصیت پردازی تیتر وار بیان می شود . در انتها فهرست منابع و مراجع آورده شده است