13420101882008

  اسدي طوسي شاعر تواناي قرن پنجم هجري و تنها اثر حماسي وي گرشاسب نامه است. باتوجه به حماسي بودن آن او از زبان کنايي، بسيار بهره جسته است. در اين پايان نامه بعد از ذکر نظريات و تعاريف مختلف راجع به کنايات سعي شده تا کنايات گرشاسب نامه بررسي شود. کناياتي که اسدي به کار برده اغلب رساست. اين کنايات بيشتر از گونه فعلي و نوع ايماست، مانند تخته دادن به کسي در معناي کنايي کشتن و ميراندن او يا تخت دادن يعني او را به پادشاهي رساندن. کثرت کنايات در زبان اسدي به حدي است که مي توان وي را شاعر کنايه پرداز ناميد