فسا
فاطمه حسين زاده
در ادبيات كهن فارسي، همواره داستان و حكايت، نقش مهمي در انتقال انديشهها و تجارب به عهده داشته و نويسندگان و شعرا در ادب تعليمي از آنها بهرهمند شدهاند. بخش مهمي از ادبيات داستاني پيشين، به ادبيات عرفاني اختصاص دارد و عطار از جمله بزرگان ادب عرفان و حكايتگري ميباشد كه تحليل و شناخت عناصر داستاني به كار رفته در چهار مثنوي منطقالطير، الهينامه، اسرارنامه و مصيبتنامه، ما را با اين گنجينهي بزرگ داستاني، عرفاني و تعليمي آشنا ميسازد. اين پاياننامه، شامل سه فصل است. فصل اوّل، دربردارندهي كليات، فصل دوم شامل بررسي عناصر داستاني در مثنويهاي عطار و فصل سوم به نتيجهگيري اختصاص يافته است. فصل دوم، قسمت اصلي اين پاياننامه را تشكيل ميدهد كه در پنج بخش تنظيم گرديده است. در بخش اوّل به معرفي عطار پرداخته شده است كه شامل زندگينامه، زبان، سبك عطار و آثارش ميشود؛ همچنين، در اين فصل، معرفي چهار مثنوي وي به ترتيب تأليف صورت گرفته است. بخش دوم اين فصل، به شرح قصه و داستان و حكايت در زبان فارسي و در ادبيات جهان پرداخته در بخش سوم، ادبيات عارفانه، حكايت عارفانه و حكايتنويسان عرفاني، زبان شعر در حكايتنويسي و شيوهي عطار در حكايتنويسي ارايه شده است.
Help Persian
