در دنیای امروز ، تحقیقات بین رشته ای اهمیت زیادی یافته و ره آورد محققان در این راه بسیار خواندنی و تازه است . علم و عرفان عالیترین تجلیات اندیشه و روح انسان هستند . علم حقیقی معرفتی است که از جان و روح برخاسته و از داده های اشراقی انسان سرچشمه گرفته باشد.دانش و بینش در اتحاد با هم معرفت نوع بشر را کامل می سازند. به همین منظور امروزه علم به معنای کاربردی ،با عرفان متحد شده و انسان خود را در پیوستگی دائم با عالم هستی و نیروهای کیهانی می بیند. روانشناسی نوین از جمله علومی است که با کمک نظریه های کوانتوم در نیل به این هدف با عرفان تلاقی معنا پیدا کرده است در بین اندیشمندان اروپایی،دکتر وین دایر،روانشناس معاصر آمریکایی ، به بررسی روانشناسانه ی عرفان پرداخته و به همین دلیل می توان آثار او را با مثنوی معنوی مولانا ، مورد بررسی و مطابقت قرار داد با مقایسه ی تطبیقی آثار این دو اندیشمند چنین بر می آید که این جهان بر مبنای جوهر انرژی بنا شده و این انرژی توسط افراد گوناگون به روح ،عشق ، نیروی الهی و ... موسوم شده است. در راستای این انرژی هر آنچه که در این جهان موچودیت یافته،دارای درجه ای از هوشمندی است . انرژی تفکر انسان نیز زیر مجموعه ی هوشمندی کل بوده و دارای قدرت آفرینندگی است. بنابراین هر آنچه که مورد تصور قرار گیرد در راستای انرژی فکر ، در جهان مادی متبلور می شود و دلیل ایت تاثیر گذاری ها و تاثیر پذیری ها قرار داشتن همه ی موجودات در دایره ی وحدت وجود است. در راستای سیطره ی اصل وحدت وجود،کلیه ی تناقضات و تفرق ها رنگ باخته و به جمع و یگانگی تبدیل می شوند. کلید واژها : روانشناسی نوین،وین دایر،مولانا،تفکر،انرژی کائنات ،شعور کیهانی،ناخودآگاه جمعی ،وحدت وجود،تکنولوژی فکر.