بحث شباهت سبك شعري مولوي با شيوه ي سوررئاليست ها از مدتها پيش مطرح بوده است و برخي محققان و صاحب نظران نيز در اين باره مقاله هايي نوشته اند و بر اين شباهت صحه نهاده اند. اما در اين پايان نامه تلاش شده است تا با اشاره به سابقه ي اين بحث از منظري دقيق تر در اثبات اين مدعا اقامه ي دليل شود و براي وصول به اين هدف نخست ضمن معرفي مكتب سوررئاليسم و تاريخچه ي پيدايش آن به بررسي اصول و روش هايي پرداخته شده كه سوررئاليست ها براي گذر از نظارت عقل و رسيدن به سرچشمه ي تخيل كه همان ضمير ناخودآگاه است به كار بستند اين اصول عبارت است از : رويا ، نگارش خودكار ، تصادف عيني ، جنون و ديوانگي ، امرشگفت و جادو ، طنز و اشياي سوررئاليستي . در مرحله ي بعد ، اين ويژگي ها در غزليات شمس جستجو شده و با ذكر نمونه هايي از هر ويژگي وجه شباهت ميان مكتب سوررئاليسم و غزليات شمس بيان گرديده است .