13420405882018

  شکلگيري شخصيت انساني در محيط خانواده، رخ ميدهد و از او انساني متعادل يا کجرو ميسازد و اگر شخصيت انسانها، زير ذرهبين قرار داده شود، شخصيت آنها خميرمايهاي ديده ميشود که در دست والدين صالح يا طالح شکل ميگيرد. اسلام، خانواده را عظيمترين و والاترين اجتماع ميداند و براي آن تعريف مشخصي قايل است؛ چنانکه هر جمعي را خانواده نمينامد. بلکه هدف مشترک و تلاش براي رسيدن به هدف مشترک و اهميت سرنوشت هريک از اعضاء براي ديگران، وجود همدلي و مهر و عاطفه يا به تعبيري مودت و رحمت از اهمّ خصوصيات جمع خانواده است و عدول از اين اهداف را جايز نميداند؛ همچنانکه بسياري را به ورطهي فساد و افساد کشانده و جنبشهاي مخربي چون فمينيسم، رهاورد همين عدول بوده که دستاوردي جز نابودي خانواده نداشته است. خانواده در اسلام، متشکل از والدين و فرزندان است که هريک در مقابل ديگري وظايفي به عهده دارند و بيتوجهي به حقوق طرف مقابل، هم در دنيا و هم در آخرت مشمول عذاب ميشود. قرآن در بيان جايگاه باعظمت والدين، هم با لطافت سخن ميگويد و هم توجه بيشتري به مادر و قدرشناسي از او دارد؛ هرچند پدر و جايگاه او را – در قالب کلي والدين – ارج مينهد و از بياحترامي به ايشان، نهي ميکند. کليدواژهها: والدين، خانواده، فمينيسم، عقوق والدين، احترام به والدين