13420101882018

  پروين اعتصامي و سيمين بهبهاني، از شاعران زن برجسته در تاريخ معاصر هستند که تفاوت ميان آن ها، عرضي است؛ از پروين به سيمين راهي است ،خط ارتباطي مشخص شبيه يک مادر و دختر. شباهت غالب در شفافيت آن ها است. هر دو روشن هستند و شارح زيبايي انساني، هر دو قدرتمند در سرودن شعر و آگاه از اصول آکادميک شعر ايران. وجوه تفرّق اين دو نيز مانند مادر و دختر است. پروين در قالب يک زن اصيل ايراني، سرشتي مردانه دارد. شيوه ي زبان پروين، محافظه کارانه و پرده پوشانه است. زن در شعر پروين نه عاشق مي شود و نه معشوق؛ او هرچه را جامعه برايش رقم مي زند مي پذيرد. پروين اگرچه از حقوق زنان نيز دفاع مي کند اما شخصيت زن سنتي ايران را ترسيم مي کند. اما سيمين زني را معرفي مي کند که نه کاملاً سنتي و نه تماماً امروزي و بنا به مقتضيات به هر دو جانب گرايش دارد و مدافع حقوق زنان است. زنان در شعر سيمين عاشق مي شوند و بر مي گزينند. سيمين به عنوان يک شاعر و يک زن، جهان جنس خويش را از درون به صداقت تصوير مي کند.